Voor wie

Ergotherapie is bedoeld voor iedereen die, ten gevolge van een ziekte, trauma, over- of onderbelasting, onvolledige of vertraagde ontwikkeling of handicap, zijn gewone dagelijkse handelingen niet meer naar wens kan uitvoeren. Ergotherapie helpt bij het oplossen van problemen in het uitvoeren van deze dagelijkse activiteiten. Ergotherapie is niet aan leeftijd gebonden.

Voorbeeld 1.
Mw. X. (45 jaar) heeft ten gevolge van een auto-ongeluk een verlamde arm en moeite haar evenwicht te bewaren. Daardoor heeft zij hulp nodig bij het aankleden. Bij de ergotherapie doet zij oefeningen om haar sta- en zitbalans te verbeteren. Ook leert zij haar kleding aantrekken op een andere manier dan zij gewend was. Met een kleine aanpassing aan de sluiting van haar broek kan zij haar broek zelf gemakkelijk dicht doen als ze naar het toilet geweest is. Daardoor is ze al snel niet meer afhankelijk van hulp
.

Voorbeeld 2.
Meneer K. heeft Parkinson en kan zich binnenshuis net redden met behulp van zijn rollator. Buitenshuis wordt meneer door zijn vrouw in een duwrolstoel geduwd. Meneer wil zich graag, zonder hulp van anderen, zelfstandig buitenshuis kunnen verplaatsen.

Via de huisarts komt meneer Y. bij de ergotherapeut die met hem de mogelijkheden van elektrisch buitenvervoer bespreekt. Na een kennismakingsgesprek en een proefrit blijkt dat een scootmobiel een goede oplossing kan zijn. De ergotherapeut adviseert meneer een aanvraag voor een scootmobiel bij de gemeente in te dienen. De ergotherapeut helpt met het invullen van het aanvraagformulier en schrijft in een bijgevoegd advies waarom het voor meneer K. noodzakelijk is om een scootmobiel te hebben en aan welke eisen het moet voldoen. Tevens geeft zij aan dat zij zeker verwacht dat meneer leerbaar genoeg is om met enkele lessen veilig aan het verkeer deel te nemen. Na het leveren van de scootmobiel, krijgt meneer van de ergotherapeut deze lessen in zijn eigen woonomgeving.

Voorbeeld 3.
Mevrouw de Vries is 39 jaar en heeft rheuma. In een vroeg stadium is de ergotherapeut ingeschakeld. Tijdens de observatieperiode blijkt dat pijn, stijfheid en vermoeidheid een grote rol spelen in het dagelijks leven van mevrouw en dat zij het moeilijk vindt om binnen de grenzen van haar mogelijkheden te blijven. Belasting-belastbaarheid is niet in evenwicht bij mevrouw. De ergotherapiebehandeling richt zich op het aanleren van en het advies geven over houdingen en handelingen die de gewrichten sparen. Daarnaast traint en begeleidt de ergotherapeut bij het maken van een goede week/dagplanning en geeft adviezen over de aanschaf en het gebruik van hulpmiddelen, zoals pottenopeners, blikopener, verlengde kam, reumapen enz.

Voorbeeld 4.
Mevrouw van Veen is 62 jaar en heeft een CVA ("hersenbloeding") doorgemaakt. Als gevolg van het CVA heeft mevrouw een lichte overgevoeligheid en coördinatiestoornissen aan linker arm en hand. Na ontslag uit het ziekenhuis loopt mevrouw thuis tegen problemen aan bij het wassen en aankleden, het uitvoeren van huishoudelijke activiteiten en fietsen. De ergotherapiebehandeling richt zich op het inventariseren van de beperkingen om vervolgens in de behandeling de zelfstandigheid van mevrouw te vergroten. Er wordt in kaart gebracht wat precies de problemen bij het wassen en aankleden en de huishoudelijke activiteiten zijn. Door de activiteiten een paar keer te oefenen waarbij de ergotherapeut adviezen geeft, leert mw. weer zichzelf te wassen en aan te kleden. De echtgenoot wordt hier ook bij betrokken, zodat hij mw. op een juiste manier kan helpen. Na een aantal uren ergotherapie kan mevrouw zich zelfstandig wassen en aankleden, de meest voorkomende huishoudelijke activiteiten uitvoeren en veilig fietsen in het verkeer.